Categorie archief: concerten

Bij Femma in Emelgem

In oktober van dit jaar viel een uitnodiging in de bus. Ik had al bijna een half jaar niet meer gespeeld en ineens kwam daar de vraag aangewaaid van de Emelgemse Femma-afdeling of ik wilde optreden op hun kerstfeest. Dat wou ik, want ik had mezelf bij Femma-nationaal gepromoot, met de moederquadrilogie in het achterhoofd, die het tweede deel van de set uitmaakt.

Optreden voor 39 vrouwen en één pastoor was een beetje speciaal maar het viel allerminst tegen. Ik had ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om een kladwerk te vervolmaken dat “Naastenliefde” heet en dat goed gesmaakt werd in deze baken van het verenigingsleven. Op het einde was er zelfs samenzang en handgeklap. Ik kreeg van Nicole nog een “bonus” van waardebons uit de wereldwinkel als teken van “naastenliefde” dus we mogen zeggen dat er een klik was, om niet te zeggen een communie.

Speellijst:

  1. Odessa
  2. Bonus
  3. Hoofddoek
  4. Naastenliefde
  5. Mmm Kwatta
  6. Een beestje op je buik
  7. Facebookmoeders
  8. Quality time met de kids
  9. Dief!
  10. La la la

Huiskamerconcert voor Frank Geerts

Stanza als verjaardagscadeau, licht geschonden in de verpakking maar toch een aangename verrassing. Het gelegenheidslied kende ditmaal een rijke aanvoer van anekdotes. Het helpt dat het feestvarken professioneel omringd is door copywriters. Maar … ain’t no copywriting like songwriting. Vehikel van dienst was Golden Years van Bowie.

Omdat ik wist dat de zaal enkele cogs in the corporate machine zou bevatten, vond ik dit het uitgelezen moment om “De schermstaarders” te introduceren in de setlist. Kind van de rekening werd “Opa Zjang nam Stella”. Dat maakt het repertoire nu een stuk zwaarder. Een echt goeie vervanger voor Opa Zjang moet ik nog vinden. Het fanfareske “Als Deutschland den Krieg gewonnen had” is nog altijd niet klaar. ’t Is bepaald geen blitzlied.

Normaal komt na het optreden de decompressie maar toen ontdekte ik Steven Hofmans in het nakeuvelende publiek. Dat was 35 jaar geleden. We praatten een gat in de nacht over den diejen die ver geraakt is in het voetbal, den diejen die nu in Thailand woont en den diejen die al dood is.  De Lebbeekse tongval werd wederzijds niet verborgen, zelfs ietwat geaccentueerd had ik de indruk. Thuis vond ik nog een foto van Steven en mij in de ouderlijke tuin, broederlijk gearmd, een leeftijd waarop mekaar embrasseren nog geen seksuele voorkeur inhield noch afkeer teweegbracht.

Dit alles werd helaas overschaduwd door de afwezigheid van onze verbindingspersoon. Zij is ons allen nader, in het hart en in gedachten. Dat zij spoedig weer mee mag vieren en samenzijn, alsof er niets gebeurd is en niets meer kan gebeuren. Hoe onschuldig onze kleutertijd! Hoe zorgelijk onze middelbare leeftijd! Uiteindelijk kreeg ik, naast het altijd weer geweldige geschenk te mogen optreden voor publiek, een biermand mee naar huis. De Corsendonk (amber) is al op. Lonken mij nu onder meer de beminde Sint-Bernardus en onbekende La Trappe. Danku Ann. Proficiat Frank!

Speellijst
  1. Odessa
  2. Bonus
  3. Gouden vriend
  4. De schermstaarders
  5. Hoofddoek
  6. Dief!
  7. Mmm Kwatta
  8. Een beestje op je buik
  9. De snoeier
  10. Facebookmoeders
  11. Quality time met de kids
  12. Lalala

Huiskamerconcert 10 – Bavegem

Het  tiende huiskamerconcert was ter ere van wat vroeger een cremaillère heette, nu een housewarming party. De akoestiek in de uitbouw was dik in orde. Drie rijen stoeltjes in de woonkamer herbergden meer dan dertig toeschouwers, een record voor de reeks. Behalve het gelegenheidslied voor het gastgezin wilde ik ook nog “De schermstaarders” en “Als Deutschland den Krieg gewonnen had” in de strijd gooien, maar uiteindelijk besliste ik van niet en waren Opa Zjang en Het laatste lied de bisnummers. Nu heb ik daar een klein beetje spijt van, maar op het moment zelf was het gejubel zo grandioos dat ik het niet wou verpesten met een minder moment. Chicken, zoals dat heet.

Omdat het gelegenheidslied over de kinderen ging, werd het moederdeel een vijfluik. Daarvan werden de unusual suspects uiterst gesmaakt: zowel De snoeier als Quality time kregen de handjes opeen en werden zelfs meegezongen. Daarentegen was van de gebruikelijke hilariteit bij Facebookmoeders weinig te merken, behalve dan op het einde. Ik ben toch erg opgetogen, want dat betekent dat elk publiek anders is en dat het niet altijd dezelfde liedjes zijn die bijval oogsten.

Bedankt, gastvrouw en gastheer, bedankt opmerkelijk meezingend ingesteld publiek.

De gebruikelijke lijst

1. Odessa
2. Bonus
3. Hoofddoek
4. Dief!
5. Mmmm Kwatta
6. Een beestje op je buik
7. Gewoonweg gelukkig
8. De snoeier
9. Facebookmoeders
10. Quality time met de kids
11. Lalala

bis 1. Opa Zjang nam Stella
bis 2. Het laatste lied

Huiskamerconcert in memoriam Wouter Moons

Bedankt iedereen om samen het evenwicht te vinden tussen nagedachtenis en vergetelheid en mij toe te laten in zijn plaats grapjes te vertellen. Dit was de speellijst:

  1. Wouter
  2. Odessa
  3. Bonus
  4. Hoofddoek
  5. Dief!
  6. Mmm Kwatta
  7. Een beestje op je buik
  8. De snoeier
  9. Facebookmoeders
  10. Quality time met de kids
  11. Opa Zjang nam Stella
  12. Lalala
  13. Filip De Cock (bis 1)
  14. Het laatste lied (bis 2)

Een auto-recensie komt er niet. We laten die hierboven beslissen. Die ene met gevoel voor humor.

Huiskamerconcert 8 – Baasrode

Het leven draait in cirkels. Gelukkig mogen we nog even doordraaien tot de laatste cirkel sluit. Het snijpunt lag gisteren in Baasrode, waar mijn vaderlijk huis staat. Het huiskamerconcert bleek uiteindelijk een groot uitgevallen familiebijeenkomst te zijn. Ik was er niet rouwig om: de drang jezelf te bewijzen aan familie blijft aanwezig, zelfs op middelbare leeftijd. Lees verder Huiskamerconcert 8 – Baasrode

Huiskamerconcert 7 – Oxfam Oost-Eeklo

Goed, goed, een huiskamer was het niet, maar wel een gezellig achterzaaltje aan café ’t Evenwicht in Oost-Eeklo, schuinover de wereldwinkel die officieel voor gastheer speelde. Werkelijke gastheer was Dirk De Muynck, een gedreven man met een passie voor Siciliaanse olijfolie. Het is eens wat anders dan het Nederlandstalig luisterlied maar uiteindelijk belandt een mens toch in de IT. Lees verder Huiskamerconcert 7 – Oxfam Oost-Eeklo

Huiskamerconcert 6 – Mariakerke

Na edities in Ronse, Heverlee, Sint-Lievens-Esse, Kessel-Lo en de Brugse Puurte, kwam het zesde huiskamerconcert het dichtst bij wat een thuiswedstrijd kan heten. Door samenwonende omstandigheden heb ik immers al geruime tijd vaste voet aan de grond in Mariakerke. De daar woonachtige Els & Willem, pas getrouwd maar al erg lang elkaars lief, hadden hals over kop meubelen en huisgerief aan de kant gezet en de hele vriendenkring opgetrommeld. Helaas was het voor het eerst in acht maanden mooi weer en ging heel Vlaanderen aan de barbecue. Toch waren nog 16 mensen komen opdagen, waaronder dus een vuistgreep schoonfamilie. Ook van de partij: muzikale bloedbroeder Wim Van Caelenbergh, die de nieuwe oogst wel eens in levende lijve wou smaken.

En nieuwe oogst was het, want ik had de productie recent opgevoerd om enkele lacunes in voorgaande edities te dichten. Voortbordurend op het relatieve succes van Facebookmoeders, zag een nieuw vrouwenlied het levenslicht. Het heet De snoeier en gaat bij uitbreiding over mannelijk schoon dat vervaarlijk binnen handbereik ligt. Verder had ik nog iets muzikaal herkenbaar nodig. Dat werd het Lalala-lied, waarover hier verder niets. Voor de gelegenheid heb ik ook geëxperimenteerd met een cabaretesk extraatje. Ik heb namelijk een blauw oog opgelopen in een confrontatie met stonede nozems en daar kwam een pseudo-improvisatie van onder de naam Zinvol geweld. Tot slot heb ik Weeskous gerecycleerd maar dat blijft een twijfelgeval, omdat de melancholie van de muziek haaks staat op de lichtvoetigheid van de tekst.

Hiermee is de set wel tot volle wasdom gekomen. Werkpuntjes zijn: de gitaar ten allen tijde goed stemmen en niet in twijfel verzanden als het publiek de oren tot het uiterste spitst om toch maar niets van het verbale geweld te missen. De reacties waren unaniem lovend, waarvoor dank, het bisapplaus was alweer meer dan obligaat en na de bis was er meer bisapplaus maar de liedjes waren op. Zo moet het zijn. Bedankt Els & Willem voor de gelegenheid, die overigens niet minder dan drie boekingen met zich meebracht. Een conversiefactor 3/16 belooft voor de dag dat we in het Sportpaleis staan.

De Speellijst:

  1. Odessa
  2. Bonus
  3. Ze heeft een hoofddoek aan
  4. Zinvol geweld
  5. Dief!
  6. Mmm Kwatta
  7. Weeskous
  8. De snoeier
  9. Facebookmoeders
  10. Toespijs
  11. Lalala-lied
  12. Opa Zjang nam Stella

Bis: Het laatste lied