Tagarchief: recensie

De beste singer-songwriter van Vlaanderen (3) – uw reporter beetgenomen

We weten intussen wel dat reality tv en wedstrijden behoorlijk doorgestoken kaart zijn. Een programma dat zich richt tot liefhebbers van muziek met hersens, zou anderzijds wel wat beter zijn best mogen doen de kijker niet te beledigen. In aflevering 3 hadden ze de beste kandidaten gestopt, om dan achteraf collectief te staan pruilen dat ze er 5 moesten uitzwieren. Lees verder De beste singer-songwriter van Vlaanderen (3) – uw reporter beetgenomen

In de Vooruit was geen Dylan daarom bespreken we hem hier

Wij onderbreken onze uitzending over Drs. P voor dit dringende bericht: gisteren ben ik meer door toeval dan door wijsheid in de Vooruit beland, waar een kruim van muzikanten op invitatie van Radio 1 de 70ste verjaardag van Dylan kwam vieren.

Lees verder In de Vooruit was geen Dylan daarom bespreken we hem hier

Sufjan de IIde

Nood breekt wet. Midden in de Nederlandse week valt er een blogpost uit de lucht over Sufjan Stevens.  Die “experimentele folkie” geniet veel bijval in de muzikale middens waarin ik ben opgegroeid. Gisteren blies de Dendermondse connectie verzamelen in het Koninklijk Circus, waar deze moderne componist zijn jongste plaat kwam voorstellen: “The Age of Adz”.  Lees verder Sufjan de IIde

Geert Hoste – de eindejaarsconferentie

Een tijdje terug voelde ik de dwingende nood om Geert Hoste te verdedigen tegenover de gebruikelijke cultuursnobs, die hem maar een flauwe plezante vinden met een rechts randje. Toen gebruikte ik de woorden “vakman” en “conférencier” en vond ik het ook bepaald moedig van hem om collega’s af te breken, want populair word je daar niet mee in het milieu. Bovendien was er een erg lovende recensie van Karel Michiels in de Standaard, met uittreksels die me wel konden bekoren. Dat was allemaal voor ik de conférence zelf volledig had gezien. Lees verder Geert Hoste – de eindejaarsconferentie

Het uur van de prutser

Zaterdagavond had ik aangestipt in de kijkagenda. We lopen het cabaret niet plat maar toch had ik graag Het uur van de prutser van Wim Helsen graag meegemaakt in zaal. Uit reacties van kennissen had ik afgeleid dat ik hier een unieke voorstelling had gemist, die historisch zal blijken als men ooit de geschiedenis van het humoristisch cabaret te boek stelt. Ik was dus opgetogen dat de voorstelling integraal op televisie werd uitgezonden. Mijn huisgenoot was minder enthousiast: theater behoor je in de zaal te zien, zegt ze, en ik geef haar geen ongelijk.

Lees verder Het uur van de prutser