Tagarchief: stanza

Huiskamerconcert 6 – Mariakerke

Na edities in Ronse, Heverlee, Sint-Lievens-Esse, Kessel-Lo en de Brugse Puurte, kwam het zesde huiskamerconcert het dichtst bij wat een thuiswedstrijd kan heten. Door samenwonende omstandigheden heb ik immers al geruime tijd vaste voet aan de grond in Mariakerke. De daar woonachtige Els & Willem, pas getrouwd maar al erg lang elkaars lief, hadden hals over kop meubelen en huisgerief aan de kant gezet en de hele vriendenkring opgetrommeld. Helaas was het voor het eerst in acht maanden mooi weer en ging heel Vlaanderen aan de barbecue. Toch waren nog 16 mensen komen opdagen, waaronder dus een vuistgreep schoonfamilie. Ook van de partij: muzikale bloedbroeder Wim Van Caelenbergh, die de nieuwe oogst wel eens in levende lijve wou smaken.

En nieuwe oogst was het, want ik had de productie recent opgevoerd om enkele lacunes in voorgaande edities te dichten. Voortbordurend op het relatieve succes van Facebookmoeders, zag een nieuw vrouwenlied het levenslicht. Het heet De snoeier en gaat bij uitbreiding over mannelijk schoon dat vervaarlijk binnen handbereik ligt. Verder had ik nog iets muzikaal herkenbaar nodig. Dat werd het Lalala-lied, waarover hier verder niets. Voor de gelegenheid heb ik ook geëxperimenteerd met een cabaretesk extraatje. Ik heb namelijk een blauw oog opgelopen in een confrontatie met stonede nozems en daar kwam een pseudo-improvisatie van onder de naam Zinvol geweld. Tot slot heb ik Weeskous gerecycleerd maar dat blijft een twijfelgeval, omdat de melancholie van de muziek haaks staat op de lichtvoetigheid van de tekst.

Hiermee is de set wel tot volle wasdom gekomen. Werkpuntjes zijn: de gitaar ten allen tijde goed stemmen en niet in twijfel verzanden als het publiek de oren tot het uiterste spitst om toch maar niets van het verbale geweld te missen. De reacties waren unaniem lovend, waarvoor dank, het bisapplaus was alweer meer dan obligaat en na de bis was er meer bisapplaus maar de liedjes waren op. Zo moet het zijn. Bedankt Els & Willem voor de gelegenheid, die overigens niet minder dan drie boekingen met zich meebracht. Een conversiefactor 3/16 belooft voor de dag dat we in het Sportpaleis staan.

De Speellijst:

  1. Odessa
  2. Bonus
  3. Ze heeft een hoofddoek aan
  4. Zinvol geweld
  5. Dief!
  6. Mmm Kwatta
  7. Weeskous
  8. De snoeier
  9. Facebookmoeders
  10. Toespijs
  11. Lalala-lied
  12. Opa Zjang nam Stella

Bis: Het laatste lied

Racing Genk Blauw wit!

rc genk

Behalve een passie voor muziek houdt schrijver dezes er een onverholen passie voor de voetbalsport op na en wat dat betreft zit ik in goed gezelschap. Die toch zeldzame combinatie van melomanie en hooliganie leidde tot diepe onderzoeksjournalistiek inzake voetbalhymnes en aldus kwam ik in contact met Brian Clifton, professioneel componist van muziek in multimediale context. Lees verder Racing Genk Blauw wit!

Het beste van de Stanza-blog

Na meer dan twee jaar en bij het begin van schooljaar 2012-2013 is het een goed ogenblik om nog eens een overzicht te geven van wat deze blog te bieden heeft. We beginnen met een top 20 aller tijden in aantal bezoeken, waarbij tussen haakjes de vorige stand is vermeld bij het ter perse gaan van ons eerste verjaardagsartikel. Dan komen de pagina’s die het intensiefst zijn gelezen en de waarderingscijfers. De hitlijst wordt dus bepaald door u, lezer! En ja, u wordt ook bekeken! Lees verder Het beste van de Stanza-blog

De top 20 van 2010-2011

Het zal niemand verrassen dat sommige artikels op deze blog meer lezers trokken dan andere. Het zou zelfs uiterst vreemd zijn mochten alle bijdragen precies even vaak gelezen worden. Toch gaat het verder dan louter de wetten van het toeval en de grote getallen. Dit waren de 20 populairste artikels, met tussen de 200 en 700 paginaweergaves, en de reden voor hun succes: Lees verder De top 20 van 2010-2011

De eerste kaars

Beste lezer,

De blog van muziekgroep Stanza bestaat één jaar. We hebben de toevallige en regelmatige bezoeker vergast op beschouwingen over het muzieklandschap, aandacht voor verwante groepen, tekst en muziek van eigen kweek, recensies van bijgewoonde optredens en sfeerverslagen van eigen concerten, af en toe een pastiche en enkele analyses van inspiratiebronnen. Lees verder De eerste kaars

Stanza in de Groene Vallei

Steeds vermeteler beweegt Stanza zich op het pad van de anti-zelfpromotie, ditmaal door een onaangekondigd optreden te spelen op een plaats waar bijna niemand komt! Oord des oordeels was De Groene Vallei, een ietwat overmoedige benaming voor een strook struikgewas langs de Nieuwe Wandeling, die voornamelijk bekend staat bij dragers van gestreept plunje, omdat het er goed schuilhouden is tot de vluchtauto arriveert. Lees verder Stanza in de Groene Vallei

Ik ga liever niet naar Brussel

David Van Reybrouck, die de AKO-literatuurprijs heeft gewonnen met zijn boek “Congo”, dat ten onzent na 170 bladzijden stijlbreuken turven terzijde werd gelegd, heeft de Standaard nog eens gehaald, ditmaal met een gedicht. Het moet zijn dat Van Reybrouck zelf ook niet meer het volste vertrouwen heeft in zijn schrijfkunsten, want hij haalde er 150 facebookvrienden bij om een gedicht te brouwen van 20 regels. Lees verder Ik ga liever niet naar Brussel