Tagarchief: volkslied

Het Gentse volkslied in de Ghelamco-arena

Om het 250ste artikel op deze blog te vieren, doen we het populairste item van de voorbije zes jaar nog eens over. Op 25 mei 2011 publiceerden we namelijk “Het Gentse volkslied in het Ottenstadion“. Dat werd sindsdien meer dan 6000 keer gelezen, onder meer dankzij een opstoot van belangstelling voor dit onderwerp op 21 mei van dit jaar, toen Het Nieuwsblad onze site opgaf als bron voor hun bloemlezing . De übertroef van het nieuwe AA Gent is zonder twijfel de verhuizing naar de Ghelamco-arena dus een actualizering van ons artikel dringt zich op. Lees verder Het Gentse volkslied in de Ghelamco-arena

Grootmoeders liedjes – (2) Vlaanderen m’n vaderland

Gek toch hoe ik vooral heb nagedacht hoe ik deze bijdrage kan inleiden. Geen groter taboe wellicht dan vermeend nationalisme. Goed dan: ik heb weinig met de Vlaamse zaak. Als ik mij herinner hoe ik moest vertalen tussen een Antwerpse en een West-Vlaming aan de universiteit, of bedenk hoe anders het bourgondische Brabant is dan het nukkige Waasland, vind ik de Vlaamse identiteit even kunstmatig als de Belgische. Dat neemt echter niet weg dat iedereen met een beetje menselijkheid de gevoelens kent van worteling, familie, geboortegrond … Dat dit gevoel gehergroepeerd wordt in “Vlaanderen” of “Catalonië” of “Finland” is begrijpelijk. In andere landen is nationalisme een positief gevoel, hier zorgt het voor voortdurende tweespalt. Lees verder Grootmoeders liedjes – (2) Vlaanderen m’n vaderland

Les plates chansons qui sont les notres

Gisteren was het onze Vlaamse nationale feestdag. Ik had eerlijk gezegd meer feestgedruis verwacht, maar kennelijk treedt de vermoeidheid niet alleen op bij de enkelingen die, weze het pro forma, België proberen in stand te houden, of anders staat de Vlaming, getrouw aan zijn volksaard, in de file op de Autoroute du Soleil Lees verder Les plates chansons qui sont les notres

Noël Fack, de eerste mens die Gèns op cd zette(ge)

Enkele weken terug woonde ik de boekvoorstelling bij van Jo Van Dammes debuut Ledeberg. Die werd opgeluisterd met een kort blijspel door Daan Hugaert en Bob De Moor en met liedjes van de Gentse volkszanger Noël Fack. Ik was eerlijk gezegd meer voor de liederen gekomen dan voor de boekvoorstelling. De voorstelling stelde niet teleur: de geroutineerde accordeonist bracht de Gentse liedjes met veel naturel. Lees verder Noël Fack, de eerste mens die Gèns op cd zette(ge)

Het Gentse volkslied in het Ottenstadion

Dank zij een bevriende abonnee ga ik af en toe kijken naar thuiswedstrijden van AA Gent. Het doet me altijd plezier als de supporters hun gezangen aanheffen: het is wellicht de laatste plaats waar het volkslied overleeft. Helaas wordt het gezang dikwijls overstemd of bij aanvang al ontmoedigd door de harde poprock die uit de boxen knalt. Er gaat niks boven spontaan ingezette supportersgezangen. De sfeerverantwoordelijken zijn het blijkbaar niet met me eens. Tijdens de opwarming, de rust en na het laatste fluitsignaal knalt de installatie elk volkslied uit de tribunes. Lees verder Het Gentse volkslied in het Ottenstadion