Het beste van Walter Baele

De eerste keer zag ik Walter Baele in 1994, toen hij op de Gentse Feesten een nu al legendarisch humorfestival aan elkaar grapte, achteraan Café De Voorhuid, uitgebaat door de intussen naar Spanje verhuisde Jos Vermeulen – ik verzin niets. Top of de bil op dat festival was de toen al even jonge en onbekende Theo Maassen, toepasselijk gezeten op een strobaal en pilsjes lurkend turend naar vijf man, een paardenkop  en een barman die zich 10 dagen uitstekend heeft vermaakt.

Baele verscheen steeds vaker op TV en een Gents Feest of twee later zag ik zijn one-man-show-with-many-personalities “Martha”. Toen kroop de slungel uit Waregem bij voorkeur in vrouwenkleren. Later behield hij het gekir maar paste hij voor de kilo’s breiwol, wat regelmatig een clichématige jeannet opleverde. ’t Is dat hij het nichterige vlak onder het oppervlak heeft zitten, want boven de golven van de onderbroekenlol heeft de komiek heel wat te bieden. Dat bleek al in “Tegen de sterren op”, waar het falset een briljante imitatie van Greet De Keyser opleverde en ook nu in “Het beste van Walter Baele”, een overzicht dat de kroonprins der typetjes (de koning blijft wat mij betreft toch Chris Van den Durpel) opbouwt rond oude getrouwe Martin Rigolle.

Voor Rigolle mag beginnen aan de rode draad rond het ingevroren ego en daarbij in de krant grasduint naar andere hoogtepunten uit eigen werk, warmt Ignace uit Kortrijk het publiek op met een pseudo-pietse-bluut kostuum. Net als je hoopt dat het nog wat niveau zal halen vanavond, blijkt de sketch rond Spencer Tunick te draaien en vanaf dan is geen moderne kunst, groen activisme of bewust consumentisme nog veilig voor de humorist. Ik kan satire enorm smaken, zeker als het is opgevat rond wat wij in huiselijke kring de pseudo’s noemen, mensen die zich proberen te onttrekken aan het doorsnee burgerschap in deze materialistische maatschappij, maar daar grandioos in falen. Het is niet fair dat wie zijn best doet evenredig van jetje krijgt, maar de kommomaan wordt al genoeg door de mangel gehaald. Het siert Walter Baele dat hij niet op de kar springt van de Woestijvis-ironie, die Vlaanderen vooral een spiegel voorhoudt waarin de meerwaardezoeker de spontane genieter herkent, maar niet zichzelf. Het was al erg verfrissend aan “Tegen de sterren op” dat er ook eens wat unusual suspects ten tonele gevoerd werden en die lijn trekt Baele door in “Het beste van”.

Meteen herbergt dat het nadeel voor mij als meta-meerwaardezoeker en vanzelfsprekend verheven boven bijna alles: door zich uitgesproken in het commerciële circuit te storten van VTM en Studio 100, spreekt Baele een groot publiek aan, dat komt voor de dijenkletser. Baele lost die verwachting prima in, maar heel wat grappen zie je van haast Hostiaanse verten aankomen en flauwe woordspelingen waren evenmin van de lucht. Hij spotte er zelf mee, toen ook zijn laatste grap de lachspieren nog eens flink rekte, terwijl die naar eigen zeggen recht uit de Druivelaar kwam.

Gelukkig is daar ook Walter Baele de volleerde cabaretier, met als hoogtepunten de “rebirth” van Eddy Verkindere, voorheen wielrenner, de spanningsboog van het ingevroren ego (wie maakt mij wakker?) van Martin Rigolle en de reeds vermelde dagjesmensen die voor de verandering eens deelnemen aan performance art.

Het zette me meteen en niet voor het eerst aan het denken over het eigen oeuvre en het komisch aandeel daarin, dat voornamelijk op woordenkramerij is gebaseerd. Als ik evalueer wat ik zelf écht goed vind, dan blijk ik vooral bewondering te hebben voor het neerzetten van sterke karakters. De situatie kan bevreemdend of herkenbaar zijn, maar de inleving van het karakter is cruciaal. Je hebt eigenlijk niet zoveel woorden nodig om mensen te raken. Een paar etherische klanken, een clair-obscur en een goed uitgevoerde zwembeweging volstaan om de kijker mee te voeren in de schertsvertoning van een psychologische wedergeboorte.

And no Leemhouse. Klasse (of copyright?).

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recente blogartikels

concerten

Verslag concert Arscene Hansbeke

Voor een publiek van bijna 70 sympathisanten palmde Stanza gisteravond zaal Arscene in Hansbeke in. Het was hartverwarmend, jullie gulle …

Lees verder
Geen categorie

Optreden in Arscene Hansbeke 15/11

Het concert in eigen beheer van Stanza gaat door op 15/11 in zaal Arscene in Hansbeke. Kaarten kosten 10 euro …

Lees verder
concerten

Schoolfeest Gentbrugge

De directie van basisschool Sint-Gregorius had het uitstekende idee Stanza in te huren om hun afsluitend personeelsfeest op te fleuren. …

Lees verder

Stanza bij u thuis?

Wil je een huiskamerconcert van Stanza bij jou thuis?