Tagarchief: muziektheorie

Dim7 als vervangakkoord – (2) – het Dim7-akkoord

In Jazz voor beginners deel 1, hebben we drie septiemakkoorden gedefinieerd: 1-3-5-7 (Majeur7), 1-b3-5-b7 (Mineur7) en 1-3-5-b7 (Dominant7). We hebben er ook een naam gevonden voor 1-b3-b5-7 (Mineur7b5). Er is echter nog een vijfde akkoord dat erg frequent voorkomt in de Jazz en dat een soort septiemstructuur heeft: het “verminderde septiemakkoord” of “Diminished7“. Er zijn twee manieren om dat akkoord te begrijpen: de natuurlijke, harmonische wijze of de gelijkzwevende, enharmonische wijze.
Lees verder Dim7 als vervangakkoord – (2) – het Dim7-akkoord

Muziektheorie – (4) – gij met uwe Pythagoras altijd

In deel 3 hebben we het vraagstuk opgelost van de keuze en naamgeving van de toonafstanden in ons Westers toonsysteem. We blijven echter in de natuurlijke stemming met het probleem zitten van de dissonantie die optreedt als we tertsen en kwinten opeenstapelen over verschillende octaven. Lees verder Muziektheorie – (4) – gij met uwe Pythagoras altijd

Muziektheorie – (3) – komma’s wegneuken

In deel 2 hebben we 16 toonafstanden benoemd, die we verkregen door simpele verhoudingen opeen te stapelen of van elkaar af te trekken. Daarmee is echter nog niet verklaard waarom er 12 verschillende toonafstanden zitten in ons notensysteem, waarom ze juist die naam dragen en waarom er 7 belangrijker zijn dan de andere 5. Lees verder Muziektheorie – (3) – komma’s wegneuken

Muziektheorie – (2) – simpele verhoudingen

Het is met muziek zoals met humor en alle andere kunstvormen: ons gevoel voor schoonheid berust op een gelijktijdige drang naar herkenning en vervreemding. Volmaakte symmetrie vinden we saai of bezwerend, totale chaos brengt ons dan weer in verwarring of gaat aan ons voorbij. Tussen symmetrie en chaos zit beheerste asymmetrie en dat vinden we mooi. Lees verder Muziektheorie – (2) – simpele verhoudingen