De late ontdekking van een laatbloeier: Drs. P – (1)
Eén van de grote raadselen in dit onbeduidende leven, is hoe het komt dat ik niets in huis heb van de grootmeester van het vernuftige
21 mei 2011
1 reactie
Eén van de grote raadselen in dit onbeduidende leven, is hoe het komt dat ik niets in huis heb van de grootmeester van het vernuftige
Elke zichzelf respecterende blog biedt regelmatig een lijstje met de X aspecten van Y, waarmee de bezoeker aan de slag kan. Daartoe is het wel
In het begin is een publiek altijd nieuwsgierig, na een tijdje verslapt de aandacht en naar het einde toe wil het zich amuseren. Een goeie setlist beantwoordt aan die verwachtingen. Daarom stop je best in het begin de “beste” nummers, die goed uitgewerkt zijn met tekst en melodie en die de hoge verwachtingen van het publiek waarmaken en hen motiveren de rest van het optreden met aandacht uit te zitten.
“Johnny …” en “Ons Genoegen” zijn beide bravourestukjes van timing, met een spaarzaam gebruik van verbale humor en een beperkt maar intens arsenaal aan visuele humor, maar uiterst zorgvuldig opgebouwd en afgewerkt. Ik twijfel er niet aan dat Hermans deze sketches minutieus heeft voorbereid, al zal het voortgaan als de lach aan het uitsterven is, wel een tweede natuur geworden zijn bij deze grootmeester.“Johnny …” en “Ons Genoegen” zijn beide bravourestukjes van timing, met een spaarzaam gebruik van verbale humor en een beperkt maar intens arsenaal aan visuele humor, maar uiterst zorgvuldig opgebouwd en afgewerkt. Ik twijfel er niet aan dat Hermans deze sketches minutieus heeft voorbereid, al zal het voortgaan als de lach aan het uitsterven is, wel een tweede natuur geworden zijn bij deze grootmeester.“Johnny …” en “Ons Genoegen” zijn beide bravourestukjes van timing, met een spaarzaam gebruik van verbale humor en een beperkt maar intens arsenaal aan visuele humor, maar uiterst zorgvuldig opgebouwd en afgewerkt. Ik twijfel er niet aan dat Hermans deze sketches minutieus heeft voorbereid, al zal het voortgaan als de lach aan het uitsterven is, wel een tweede natuur geworden zijn bij deze grootmeester.
Het slot van dit artikel behandelt specifieke elementen van spanningsopbouw, zoals timing, herhaling, meanderen …
In dit vierde deel van de verhandeling over humor, laten we ons inspireren door Rowan Atkinson’s komische documentaire over visuele humor.In dit vierde deel van de verhandeling over humor, laten we ons inspireren door Rowan Atkinson’s komische documentaire over visuele humor.In dit vierde deel van de verhandeling over humor, laten we ons inspireren door Rowan Atkinson’s komische documentaire over visuele humor.
Dit is het derde deel in de verhandeling over humor, opgehangen aan het repertoire van Flight of the Conchords. Het is het kortste deel, over
Imitatie zorgt voor associatie. Doordat de imitator echter niet de geïmiteerde persoon zelf is, treedt vervreemding op. Jemaine gebruikt vooral veel stemwisselingen om te associëren met soorten zangers, of een verteller, of een soort personage.Imitatie zorgt voor associatie. Doordat de imitator echter niet de geïmiteerde persoon zelf is, treedt vervreemding op. Jemaine gebruikt vooral veel stemwisselingen om te associëren met soorten zangers, of een verteller, of een soort personage.Imitatie zorgt voor associatie. Doordat de imitator echter niet de geïmiteerde persoon zelf is, treedt vervreemding op. Jemaine gebruikt vooral veel stemwisselingen om te associëren met soorten zangers, of een verteller, of een soort personage.
De essentie van humor is de wisselwerking tussen herkenning en vervreemding. De maker van de humor creëert een zogenaamde dubbele binding tussen twee objecten. Enerzijds worden de objecten gebonden op een herkenbare manier. Daarnaast worden ze gebonden op een vervreemdende manier. De essentie van humor is de wisselwerking tussen herkenning en vervreemding. De maker van de humor creëert een zogenaamde dubbele binding tussen twee objecten. Enerzijds worden de objecten gebonden op een herkenbare manier. Daarnaast worden ze gebonden op een vervreemdende manier. De essentie van humor is de wisselwerking tussen herkenning en vervreemding. De maker van de humor creëert een zogenaamde dubbele binding tussen twee objecten. Enerzijds worden de objecten gebonden op een herkenbare manier. Daarnaast worden ze gebonden op een vervreemdende manier.